Peter Hegman

Na een uitgebreid Frans ontbijt vertrek ik uit Pau. Het hotel lag in het noorden van de stad, waardoor ik snel de drukte achter me kan laten. Wanneer ik nog één keer achterom kijk, zie ik de laatste toppen van de Pyreneeën verdwijnen aan de horizon. Waar de Spaanse kant nog ruig en bergachtig was, verandert het landschap hier al snel in glooiende heuvels en vlak akkerland.

De eerste dertig minuten zijn wat onrustig door de ochtendspits en een paar …

Meer lezen

In het hotel bleek nog een andere fietser te logeren: ook een Peter, maar dan op weg naar Sevilla. Terwijl hij de warmte tegemoet rijdt, ga ik juist de kou in.

Om 8 uur vertrek ik in de frisse ochtendlucht, slechts 4°C. De klim naar de Col du Pourtalet en de Frans-Spaanse grens is “maar” 40 km, maar ik reken er zo’n vier uur voor uit te trekken. Handschoenen zijn absoluut geen overbodige luxe. Ondanks de zon blijft de kou …

Meer lezen

Het hotel van afgelopen nacht was eenvoudig, maar verrassend goed. De kamer was prima en naast het hotel zat een restaurant waar ook ontbijt werd geserveerd. Heel vroeg vertrekken is er niet meer bij; het wordt pas rond acht uur licht, en voor de hitte hoef ik me in deze tijd van het jaar toch geen zorgen te maken.

De ochtend begint in de mist, maar al snel trekken de nevels op en verschijnen in de verte de eerste contouren …

Meer lezen

Afgelopen nacht is er regen gevallen, het staartje van een zware storing die de Spaanse oostkust heeft geraakt. In Tarragona stonden gisteren de straten blank en voor Valencia geldt vandaag zelfs code rood. Zelf begon ik de dag na een goed ontbijt gelukkig droog, maar wel fris en zwaar bewolkt.

De eerste klim maakte meteen duidelijk dat het kouder was: slechts 10 graden, stevige wind tegen, en dus toch maar de handschoenen aangedaan. Gelukkig volgde na de tweede klim vooral …

Meer lezen

Op ruim 1200 meter hoogte merk je meteen dat de ochtenden fris beginnen. Bij vertrek rond half negen stond de zon net boven de horizon, maar het was al 17 graden: ideaal fietsweer. Mijn fietsjas bleef dus onnodig in de tas. Vanuit La Puebla reed ik eerst naar Teruel, waar het nog rustig was in het oude centrum. Het voelde bijna alsof ik de stad voor mezelf had.

Vanaf daar volgde ik de N-234, een provinciale weg die grotendeels parallel …

Meer lezen

Na vier weken vakantie alles weer ingepakt: mijn spullen in de fietstassen, Ilse alles in de auto. We vertrokken tegelijk, alleen doe ik er zo’n vijf keer zo lang over.

Vandaag stond meteen de zwaarste rit op het programma, zelfs pittiger dan de dagen in de Pyreneeën. Drie flinke klimmen brachten me naar de hoogvlakte van Aragón, zo’n 1160 meter boven zeeniveau. De eerste klim kende ik al, maar nu mét 15 kilo bagage voelde het heel anders.

Na een …

Meer lezen

Na bijna vier weken vakantie met Ilse en Rutger stap ik morgen weer op de fiets richting huis. In deze weken heb ik nog wat extra rondgereden, waaronder een rondje door het Parc Natural de la Serra Calderona: een prachtige tocht van 85 km over twee bergen (750 meter) en een lang stuk oude spoorlijn dat is omgebouwd tot fietspad. Zaterdag begint de terugreis met een deel van die route richting Teruel. Daarna gaat het dwars door Aragón, langs Zaragoza,… Meer lezen

Het laatste ontbijt van de heenreis was meteen ook het beste. Vroeg vertrokken om de warmte voor te blijven, direct vanuit het hotel lag er een lang fietspad dat ik besloot te volgen. De route liep daardoor meer door het binnenland. Het fietste prima, al waren er niet overal fietspaden en hielden ze soms plotseling op.
Onderweg werd het landschap steeds herkenbaarder: overal sinaasappelboomgaarden, eindeloze rijen bomen met vruchten die langzaam oranje beginnen te kleuren, al is het merendeel nog …

Meer lezen

Vandaag geen ontbijt in het hotel – dat werd pas vanaf half negen geserveerd. In Spanje is dat gelukkig geen probleem: in elk dorpje zijn barretjes waar je koffie met een broodje kunt krijgen.

De wind kwam in de ochtend stevig uit het binnenland en blies daardoor van opzij. Later draaide hij wat meer naar het noorden, waardoor ik zelfs een beetje wind mee had – altijd welkom. Het is heerlijk om vroeg over verlaten boulevards te fietsen; ook vandaag …

Meer lezen

Ik ben vertrokken met zonsopgang, rond half acht. Vanuit Castelldefels ging de route direct de kustweg op met de bekende korte maar pittige klimmetjes. Net als gisteren was ik niet de enige; er reden veel wielrenners dezelfde route, wat het gezellig maakte. Daarna volgde een boulevard van zeker twintig kilometer, vrijwel verlaten omdat het nog vroeg was – een bijzonder gezicht, al die lege stranden in de ochtendzon.

Een speciaal moment vandaag was de ontmoeting met Ilse. Zij was vrijdag …

Meer lezen