Peter Hegman

Het lijkt even bewolkt bij vertrek, maar eenmaal op de fiets is de lucht alweer strak blauw. De route van vandaag is niet de meest spannende: grotendeels over een parallelweg langs de snelweg A4. Op zich prima fietsen, weinig verkeer, al is het soms even schakelen door het geluid van auto’s op de snelweg.
Na wat geslinger bij de Sloveens-Kroatische grens fiets ik Kroatië in. De grensovergang ligt er opvallend rustig bij. Vanaf daar gaat het verder via kleine weggetjes …

De laatste twee dagen zijn wat korter dan gebruikelijk. Met nog zo’n 200 kilometer te gaan richting Zagreb wordt het vandaag 110 km en morgen de resterende 90.
Navigeren is eenvoudig: de R2 volgen, die dwars door Graz loopt. De oude stad is mooi, met smalle straatjes en pleintjes, maar ook al vroeg druk. Na een korte stop fiets ik de stad weer uit.
Opvallend is hoe snel het landschap verandert. De bergen verdwijnen en maken plaats voor vlak terrein …

De laatste volle dag in Oostenrijk begint opnieuw warm, maar goed te doen. Al snel staat er nog één echte klim op het programma, tot zo’n 850 meter. Daarna lijkt het vooral dalen, maar schijn bedriegt, qua hoogtemeters lijkt het uiteindelijk toch weer op gisteren.
Het tempo zit er goed in, al zijn er onderweg wat minder dorpjes. Dat betekent ook minder plekken om te stoppen. Net op het moment dat het echt tijd wordt voor een pauze, duikt er …

Rond half 8 is het nog goed te doen qua temperatuur, een mooi moment om op weg te gaan naar het hoogste punt van deze vakantie.
Al snel na vertrek kom ik een mede-vakantiefietser tegen, uit Japan (Osaka). Hij staat stil met een lege voorband en vraagt of ik een pomp heb. Die heb ik natuurlijk wel bij me, dus probleem snel opgelost. Zijn Engels is beperkt, maar zodra ik zeg dat ik uit Nederland kom, begint hij te lachen …

Hotels kiezen blijft soms puzzelen. Voor vandaag had ik eerst een hotel op een berg op het oog, maar om aan het eind van de dag nog 300 hoogtemeters te moeten klimmen… liever niet. Dus gekozen voor eentje net vóór de klim en een stuk vriendelijker.
Het is zondag en dat merk je meteen: drukker op de fietspaden. De bergen komen steeds dichterbij en dat blijft een mooi gezicht. Bakkertjes zijn dicht, maar gelukkig is er wel een Biergarten met …

Weer zo’n hotel waar alles klopt: goed slapen én een uitstekend restaurant. Dan hoef je ’s avonds nergens meer naartoe.
Het is al vroeg warm en dat lijkt voorlopig zo te blijven. Na een uurtje fietsen doemt München op in de verte. Met een beetje geluk zie je zelfs de Alpen al liggen, al is het nog even trappen voordat ik de stad echt in ben.
Fietsen in een grote stad blijft wat gedoe. Als er geen goede fietspaden zijn, …

De dag begint met een herkenningspunt: hoog op een heuvel staat een kasteel. Die kom je vaker tegen, maar van deze dacht ik zeker te weten dat ik erlangs zou fietsen, dus dat betekende klimmen. Bleek het een ander kasteel… ik kon er gewoon omheen 😄
Net als in Nederland is het ook hier weer warm. Dus: vaak stoppen en goed blijven eten en drinken.
De route loopt van de Kocher richting de Lech, die uiteindelijk in de Donau uitmondt. …

De dag begint vroeg: de zon staat al vol op de hotelkamer. Het belooft warm te worden, met flink wat klimmen, dus genoeg reden voor extra stops onderweg.
Na een goed ontbijt stap ik om 7:30 op de fiets. De route voert langs kleine dorpjes en een groot deel van de ochtend rijd ik langs de Kocher, met een mooi fietspad ernaast. Er zijn genoeg andere fietsers, al zijn het vooral e-bikes.
Rond het middaguur is het al 34 graden …

Hotels kiezen blijft toch een beetje gokken. Gisteren was er weinig keuze in Gensingen. Er bleek een restaurant te zijn, maar dat was afgehuurd voor een feest — dus eigenlijk gewoon dicht. Uiteindelijk belandde ik bij de lokale tennisvereniging, en verrassend genoeg at ik daar prima.
Vandaag gaat de route verder in zuidoostelijke richting. Ik snijd een stuk van de Rijn af, die vanaf Bingen een flinke lus maakt. Dat betekent ook: meer hoogtemeters en oplopende temperaturen.
De route door …

Na een heerlijk Duits ontbijt met uitzicht op de Rijn stap ik weer op de fiets. Vandaag is simpel: de rivier volgen, met Bonn als eerste grote stad.
De laatste keer dat ik hier reed (2021, richting Sicilië) was het vooral nat — heel nat — en stond de Rijn zo hoog dat stukken route afgesloten waren. Vandaag is het gelukkig een stuk vriendelijker: droog en het water op normaal niveau.
Rond Bonn is het meteen druk op de fietspaden, …