Dag 1: Olocau – La Puebla de Valverde (Teruel)

Na vier weken vakantie alles weer ingepakt: mijn spullen in de fietstassen, Ilse alles in de auto. We vertrokken tegelijk, alleen doe ik er zo’n vijf keer zo lang over.

Vandaag stond meteen de zwaarste rit op het programma, zelfs pittiger dan de dagen in de Pyreneeën. Drie flinke klimmen brachten me naar de hoogvlakte van Aragón, zo’n 1160 meter boven zeeniveau. De eerste klim kende ik al, maar nu mét 15 kilo bagage voelde het heel anders.

Na een korte afdaling volgde ik een stuk van de Vía Verde de Ojos Negros, een oude spoorlijn die is omgebouwd tot fiets- en wandelpad. Het uitzicht was prachtig, maar de ondergrond werd steeds slechter, dus besloot ik weer de provinciale weg te nemen. Rond twee uur had ik de laatste klim achter de rug – tijd voor een menú del día ook om de warmte (35C) te ontwijken.

Na de lunch bleek mijn geplande weg afgesloten en moest ik toch weer terug op de Vía Verde. Dat ging prima, al waren de laatste kilometers ook omgeleid over slechte paden. Onderweg kwam ik nog een grote groep mensen tegen, verkleed in uniformen uit de Tweede Wereldoorlog. Ze hielden een enorme re-enactment (Oorlogje spelen), compleet met honderden deelnemers en salvo’s van losse flodders.

Door de vele hoogtemeters bleef het aantal kilometers vandaag wat lager. Om 17:30 bereikte ik mijn bestemming in La Puebla de Valverde. Morgen en overmorgen staat een lichtere rit richting Daroca op het programma, voordat er weer twee zware klimdagen volgen – maar met hopelijk opnieuw prachtige uitzichten.

Hier is de link naar de vandaag gereden route en de Samenvatting Haarlem- Rondje Valencia (2025)

timestampe=1758993057